หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: เริ่มมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย  (อ่าน 816 ครั้ง)
add
เรทกระทู้
« เมื่อ: 10 เม.ย. 13, 02:26 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 

หลายคนคงบอกว่า... แม่ยังไงก็ต้องรักลูก แต่ตอนนี้ ความคิดเรากลับเริ่มเปลี่ยน แม่บางคนยังทิ้งลูกได้ ในขณะที่เหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์ที่ทะเลาะกับแม่ ก็ทำให้เรารู้สึกถึงความคิดแม่ ที่สะท้อนออกมาว่า เค้าก็ไม่ได้รักเราจริงหรอก ....เหมือนหวังให้เราเลี้ยงดูเค้าตอนแก่ แต่จริงๆแล้ว เค้าไม่ได้มีจิตรักเราที่เราเป็นลูก หรือเห็นใจเราซึ่งเป็นเด็กที่พ่อแม่แยกทางกัน
เรารู้สึกได้อย่างที่ไม่สามารถระบายให้ใครเข้าใจได้ว่า ...แม่เรากำลังหลงพ่อเลี้ยงมาก มีความเป็นห่วงเป็นใย ใส่ใจเอ็นดูแคร์ความรู้สึกมากกว่าเราซึ่งเป้นลูกแท้ๆที่พึ่งเรียนจบอีก

มีครั้งนึง เราต้องกลับบ้านดึก เราขอให้แม่ขับรถยนต์ไปรับ ขึ้นสะพานลอย ดึกมากน่ากลัวความไม่ปลอดภัยที่เรียบถนนวิภาวดีรังสิต รถประจำทางก็ไม่มี รถเมล์ก็รอนานมาก taxi จอดแล้วจอดอีก จนเราเองก็กลัวเราไม่ไป แล้วจะรออะไรเรา มียืนอยู่คนเดียวที่ป้ายรถเมล์ฝั่งวิภาวดีเรียบรางรถไฟอ่ะ

และยังมีอีก มีวันหนึ่ง เราทะเลาะกับพ่อเลี้ยง พ่อเลี้ยงทิ้งของลงมาจากชั้นบนตะกร้ากระเด็นแตกหักนิดหน่อย บึ่งมอไซค์ออกจากบ้านไปไหนไม่รู้ แม่เรารีบเอารถยนต์ออกไปตามหา แต่ผู้ชายทำไมต้องห่วงใยขนาดที่มองข้ามลูกแท้ๆของตัวเอง ที่กำลังจะถูกทำร้ายไปได้เลย นี่คือแม่ของเราแท้ๆจริงๆหรอ? เราสมเพชตัวเองที่มีชีวิตแบบนี้ สงสารตัวเองที่อาภัพยิ่งนัก แถมบางครั้งก็รู้สึกอิจฉาครอบครัวของคนอื่นจังที่มีพร้อมหน้าพร้อมตา รักกันด้วยการประคับประคองใจจริงๆ อย่างน้อยก็ห่วงใยจริงๆ และมีความเข้าใจกันไม่งั้น ก็คงแตกแยกเหมือนครอบครัวเรา ...เราไม่เหลือใครแล้วจริงๆ มีแค่แม่คนเดียว เราเป็นลูกคนเดียวด้วย แต่แม่ไม่ได้รักเราจริงหรอก และพูดทำร้ายจิตใจเราเสมอว่า..."เรามันก็แค่ฝากท้องมาเกิด" เจ็บสุดๆ อีกสิ่งที่ก็ไม่ค่อยอยากให้เกิดขึ้นเลย คือแม่เป็นคนที่ชอบเอาเรื่องทะเลาะไปเล่าระบายให้ญาติๆฟัง บางครั้งลูกพี่ลูกน้องฟังอยู่ด้วย ไปขัดเค้าไม่ได้ เดี๋ยวถูกเกลียดชังในวงศ์ญาติอ่ะนะ ที่นี้ก็มีเกิดฟังไป เกิดหัวเราะกันไป เห็นเป็นเรื่องสนุกซะงั้๊น ถ้าไม่เจออะไรแบบเรา พวกเค้าคงไม่มีวันไม่เข้าใจหรอก ....จนบางครั้งแทบรู้สึกทรมานจนอยากตาย (นี่มันคงเป็นเวรกรรมของเราใช่ไหม?)

พ่อเลี้ยงไม่มีอาชีพหลัก ทำบ้างไม่ทำบ้าง งานชิว รายได้น้อย แล้วมาคุยว่าจะใช้หนี้สินให้แม่ คงจะโม้ไว้ประมาณนั้นแม่เลยแคร์มาก? แต่ปัจจุบันหลักลอยค่ะ ...และเค้ายังติดอบายมุข สูบบุหรี่ ติดสุรา ติด ญ ไหม อันนี้ไม่รู้ (บอกได้แค่เพียงเคยสงสัยเรื่องคุยโทรสับในที่ลับและไม่กลับบ้านด้วย)

นอกจากนี้ ที่ตกใจมาก แทบขาอ่อน คือ แม่บอกให้เราหาเลี้ยงครอบครัวด้วย บุคคลที่ 3 นี้เข้ามาช่วยหรือเข้ามาเป็นภาระให้เราเหนื่อยกว่าเดิม พอเราออกแนวปฏิเสธไม่ยินยอมตกปากรับคำ แม่กลับกล่าวหาว่าเรา ..เนรคุณคน? (เราเป็นผู้หญิง อายุ25 ตัวเล็กมาก+น้ำหนักน้อยด้วย) อะไรบังตาแม่เรา เราจำเป็นที่ต้องเลี้ยงบุคคลที่ 3 ด้วยหรอ? เค้าไม่เคยส่งเราเรียนเลยสักบาทค่ะ เงินแม่เรากู้มาทั้งน้าน ส่วนนี้ตั้งใจจะพยายามหามาใช้ได้สุดกำลังอยู่แล้ว อีกอย่างที่น่าอิจฉา คือ เค้านอนแอร์ข้างบนห้อง ส่วนเรานอนข้างล่างใช้พัดลม 555+ (น่าเวทนาดีไหมค๊ะ)

ปล.ต้องรอชาติไหนหรอ ที่แม่จะหันมาเข้าใจเราบ้าง เราไม่ได้อกตัญญูนะ เรากำลังหาหอพักอยู่ เราว่าเราจะแยกออกมาอยู่ เราพยายามเก้บเงินหาเงินก้อนมาใช้หนี้แม่นะ แต่โอกาสมันอาจจะยังไม่มาถึงเท่านั้นเอง ไม่ใช่ไม่ดิ้นรณ แต่เราไม่คุยโวให้แม่คาดหวังเกินไป เกรงว่าไม่ได้ตามเป้า แม่จะผิดหวังเอง อยากให้อดทนอีกสักนิด ไม่มีลูกคนไหนที่ไม่อยากเกิดมาให้แม่ไม่ภูมิใจหรอก

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
เห็นใจ
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 10 เม.ย. 13, 21:00 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เห็นใจและขอเป็นกำลังใจให้ จขกท ขอสนับสนุนให้ทำหน้าที่ลูกที่ดีต่อไปแล้วจะตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ ตอนนี้อาจลำบากใช้กรรมเก่าไปก่อน และสร้างกรรมดีเพื่อหนุนนำพาไปให้พบเจอในสิ่งที่ดีดีต่อไป ส่วนเรื่องของแม่นั้น แม่ทำบ่วงอะไรไว้ก็จะได้รับแน่นอนหนีไม่พ้น แบบว่าถ้าเลี้ยงจรเข้ไว้ จรเข้ก็จะแว้งกัดได้ในภายหลัง (สามีใหม่ของแม่)

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
thay
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 17 เม.ย. 13, 17:49 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ขอให้คิดดีและทำแต่ส่ิงดีทำดีตอนนี้อาจยังไม่บังเกิดผลแต่ผลข้างหน้ามีแน่ ถ้าใด้ดีลองแยกออกมาอยู่ข้่างนอกคนเดียวดูแต่ต้องให้มีความปลอดภัยด้วย เพราะคำว่าลูกผู้หญิงมีอันตรายอยู่มากแต่ต้องเป็นคนที่เข้มแข็งขอเป็นกำลังใจค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ไม่บอก
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 22 เม.ย. 13, 18:40 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ชีวิตเหมือนเราเลย เพื่อนของเราและคนรอบข้างเราคิดว่าเราเป็นคนที่สนุกร่าเริงหัวเราะง่ายแต่เสียงหัวเราะรอยยิ้มและความสุขที่ฉาบอยู่บนใบหน้าของเรามันแฝงความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างแสนสาหัสคิดอยู่เสมอว่าทำไมต้องเกิดมาพบเจอกับเรื่องเลวร้ายแบบนี้ด้วย? พ่อแม่ของเราแยกทางกันตั้งแต่เรายังเล็กความรู้สึกที่ครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตามันเป็นยังไง? เราไม่เคยมีรูปที่ถ่ายรวมกันเป็นครอบครัวเลยเรานึกน้อยใจเวลาเห็นครอบครัวคนอื่นเค้าเดินด้วยกันหยอกล้อเล่นกันตามประสาครอบครัวเรารู้สึกร้อนผ่าวในตาอยากจะมีแบบนั้นบ้างรู้สึกสมเพชตัวเองคิดว่าทำเวรทำกรรมอะไรมาถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เวทนาตัวเองเหลือเกินเรารู้สึกอย่างนี้จริงจริงนะ คนมีครอบครัวที่อบอุ่นไม่เข้าใจหรอก.

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 29 เม.ย. 13, 10:36 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เราเคยมาแล้ว เหตุผลเพราะโกรธกันกับแม่นี่แหละ แต่สุดท้ายแม่ก็คือแม่

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 29 พ.ค. 13, 15:25 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เหตุการณ์ช่วงชีวิตคล้ายเราหลายอย่างเลยค่ะ มีบ้างที่น้อยใจ แต่ก็ไม่อยากคิดว่าจะรักเราหรือไม่รัผม้แค่ว่าเวลาขออะไรจะไม่ได้ แต่พอเวลาผ่านไป บุคคลที่ 3 มีอย่างที่เราเคยต้องการ ก็ได้แต่โทษตัวเองค่ะ เพราะเราเองก็ไม่เคยเอาอกเอาใจแม่ ไม่เคยตามใจแม่ และไม่เคยไปในทางที่แม่ต้องการให้ทำ

พอมีลูก เรารู้เลยว่าเรารักลูกมากแค่ไหน แต่พฤติกรรมที่แสดงอาจไม่ได้ออกมาทั้งหมด

และในตอนนี้แม่ก็คาดหวังว่า สักวันเราจะได้ดูแลแม่และบุคคลที่ 3 เราก็ได้แต่คิดว่า "เพื่อให้แม่มีความสุข บางครั้งก็ต้องทำอะไรที่ฝืนใจตัวเองบ้าง และมันก็ไม่ได้ทำให้เราขาดลมหายใจ เป็นพอ" q*078

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
คนนี้
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 9 มิ.ย. 13, 18:07 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

สงสารคุณจังเลย แม่มีเรื่องบาดหมางกับพ่อแท้ๆของคุณหรือเปล่า เขาเลยพูดจาไม่ดีใส่คุณ แต่นั่นอารมณ์ชั่ววูบ คุณอย่าคิดอะไรมาก เขากู้เงินให้เรียนแสดงว่าเขารักคุณนะ

พ่อเลี้ยงเขาต้องปากหวานแน่เลย ช่างพูดจนแม่คุณหลง เราเคยเจอนะ ญาติเราเป็นแม่ม้ายแต่งงานมีสมบัติเยอะ เจอผู้ชายรุ่นน้องคนนึง หลงจนโงหัวไม่ขึ้น ผู้ชายคนนี้ปากหวานมาก โกหกว่าตัวเองมีความสามารถ หาเงินได้เยอะ แล้วชมแม่ม้ายคนนี้ฉลาดจังเลยที่เลือกเขา ที่จริงคือผู้ชายคนนี้ฝังตะกรุดไว้ที่ใต้คาง และไม่มีเงินเลย บ้านจนมาก มีประวัติที่แย่มาก กินเบียร์ทุกวัน งานการไม่ทำ ทุกวันนี้ผู้ชายคนนี้เกาะญาติเรากิน ญาติเราก็จนลงเรื่อยๆ ลักษณะนี้มันคล้ายๆพ่อเลี้ยงคุณไหม

คุณเป็นคนพูดจาห้วนๆหรือเปล่า บางครั้งทำไมไม่ลองพูดจาดีๆกับแม่ แสดงความเห็นใจแม่ เป็นห่วงแม่ บางทีคนเราไม่บอกออกมาเป็นคำพูด มันก็เข้าใจผิดกันได้นะ เราเชื่อว่าแม่คุณรักคุณ

ขอให้คุณแก้ปัญหาตัวเองได้ในที่สุด คุณเก่งคุณทำงานช่วยเหลือตัวเองได้

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 25 ธ.ค. 13, 13:44 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*033

ถ้าทนไม่ไหว ก็หอบผ้าแล้วออกมาทำงานส่งตัวเองเรียนให้จบสูงๆ
มีเงินเดือนสูงๆ แล้วส่งให้แม่อีกที คอยดูแลเค้าห่างๆ

อย่าไปโกรธ โทษ เค้า เพราะ แม่คือแม่ แต่ถ้าเราคิดว่า เราทำอะไรไม่ได้
เราก็ต้องอดทน เพราะนั่นคือแม่ แม่ของเรา

รักตัวเองให้มากๆ อะไรที่คิดว่าอันตราย ไม่ดี ก็อย่าให้ได้เสี่ยง
ดูแลตัวเองให้มากๆ q*062

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:  ความคิด ฆ่าตัวตาย  ครอบครัวแตกแยก  แม่ไม่รักลูก 

หน้า: 1

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม